Introduction: How This Book Came to Be
I want to tell you how I came to write this book. I have a daughter named Sasha. She’s grown up now and often says, when talking about herself, “When I was a little girl—” Well, when Sasha was a very little girl, she was often sick. She had the grippe, sore throats, and ear infections. If you’ve ever had an infected ear, you know how painful it is. And if you haven’t, there’s no way to explain it because you won’t truly understand.
One time, Sasha’s ear hurt so badly that she cried and cried. She couldn’t sleep, and I felt so sorry for her that I almost cried too. To comfort her, I read stories aloud and told her funny tales. One of them was about the time I rolled my new ball under a car when I was a little boy. Sasha liked the story. She was surprised to learn that her daddy had once been a little boy who got into trouble and was punished sometimes.
She remembered the story, and whenever her ear would ache, she’d shout, “Daddy! Daddy! My ear aches! Tell me a story about you when you were a little boy.” And each time, I’d tell her a new story. You’ll find all those stories in this book. I tried to remember every funny thing that ever happened to me because I wanted to make my sick girl smile. I also wanted Sasha to understand that being greedy, boastful, or stuck-up wasn’t nice at all.
That doesn’t mean I was always like that as a little boy. Sometimes, when I couldn’t think of a story, I’d borrow one from other daddies I knew. After all, every daddy was once a little boy. So, you see, none of these stories were made up—they all really happened to little boys.
Now that Sasha is a big girl, she’s hardly ever sick and can read big books on her own. But I thought other children might enjoy hearing about a daddy and the things that happened to him when he was a little boy.
That’s all I wanted to say. But wait! There’s more to this book. Each of you can discover the rest yourself, for your own daddy—and even your mommy—can tell you about things that happened to them when they were little. I’d love to hear their stories too!
આ પુસ્તક કેવી રીતે લખ્યું તે અંગેની વાત
હું તમને જણાવવા માગું છું કે મેં આ પુસ્તક કેવી રીતે લખ્યું. મારી એક દીકરી છે, જેમનું નામ સાશા છે. હવે તે મોટી થઈ ગઈ છે અને જ્યારે પોતાને વિશે વાત કરે છે, ત્યારે અવારનવાર કહે છે, “જ્યારે હું નાની હતી…” ખેર, જ્યારે સાશા બહુ નાની હતી, ત્યારે તે ઘણી વાર બીમાર રહેતી. તેને શરદી, ઘંટા, અને કાનમાં ચેપ લાગતો. જો તમે ક્યારેય કાનમાં ચેપ અનુભવ્યો હોય, તો તમે જાણો છો કે એ કેટલું દુખદાયી હોય છે. અને જો તમે એ અનુભવ્યું નથી, તો કોઈ સમજાવવાનો ઉપયોગ નથી, કારણ કે તમે સમજી નહીં શકો.
એક વખત સાશાનું કાન એટલું દુખાવતું હતું કે તે સતત રડતી રહી. તે સોઈ શકતી ન હતી. મને એના માટે એટલું દુઃખ થયું કે હું પણ રડવા લાગ્યો. પછી હું એને ઉંચે વાચવા લાગ્યો અને હાસ્ય ભરેલી વાર્તાઓ કહી. મેં એને મારી નવી બોલને કારની નીચે ઘસકેલી ત્યારે જે બન્યું એ વિશે એક વાર્તા કહી. સાશાને આ વાર્તા ગમી. તેને નવાઈ લાગી કે તેનો પિતા પણ ક્યારેય નાનો છોકરો હતો અને ક્યારેક તે શરારત કરે અને સજા પણ મળે.
તેને આ વાર્તા યાદ રહી, અને જ્યારે તેનું કાન ફરી દુખવા લાગતું, તો તે કૂક કરતા કહેતી: “ડેડી! ડેડી! મારું કાન દુખે છે! મને ત્યારે તમે નાનો છોકરો હતા તે અંગે એક વાર્તા કહો.” અને દર વખતે, હું તેને નવી વાર્તા કહતો. આ બધી વાર્તાઓ તમને આ પુસ્તકમાં મળશે. મેં મારી બધી મજેદાર યાદોને ફરી સજીવન કરવાનો પ્રયાસ કર્યો, કારણ કે હું મારી બીમાર દીકરીના ચહેરા પર સ્મિત લાવવું માગતો હતો. ઉપરાંત, હું સાશાને સમજાવવું માગતો હતો કે લોભી, વધમાં વધ બોલવું અથવા ગર્વ કરવું સારા નથી.
એનો મતલબ એ નથી કે હું નાનો હતો ત્યારે હંમેશા આવો હતો. ક્યારેક, જ્યારે મને કોઈ નવી વાર્તા યાદ ન આવતી, ત્યારે હું અન્ય પિતાઓ પાસેથી કંઈક ઉધાર લેતો. आखिरकार, દરેક પિતા પણ ક્યારેક નાનો છોકરો હતો. એટલે તમે સમજી શકો છો, આ વાર્તાઓ બનાવટી નથી. એ બધું હકીકતમાં નાના છોકરાઓ સાથે બન્યું છે.
હવે સાશા મોટી થઈ ગઈ છે, તે બહુ જ કમણુક બીમાર પડે છે અને પોતે જ મોટું પુસ્તક વાંચી શકે છે. પરંતુ મને લાગ્યું કે કદાચ અન્ય બાળકો પણ એવા પિતાને વિશે જાણવા માગે જે નાનો હતો અને એના સાથે શું બન્યું હતું.
બસ આટલું જ કહેવું હતું. પરંતુ થોભો! આ પુસ્તકમાં વધુ છે. દરેક જણ આને પોતે શોધી શકે છે, કારણ કે તમારો પિતા, અને તમારી માતા પણ, તમને બતાવી શકે છે કે તેઓ નાણા હતા ત્યારે શું બન્યું હતું. અને હું એ વાર્તાઓ સાંભળવા પણ ઉત્સુક છું!
અનુવાદ – ભાવના દવે
ચિત્રાંકન – લેવ તોકમાકોવ
All credits to Guptaji
Mir Books 